بهترین بهانه

یکشنبه 26 شهریور ماه سال 1385

گل سرخ

آروم نداره قلب من دلم یه گلوله آتیشه

اگه نباشی این دلم تا به ابد تنها میشه

توی باغم گل سرخی ، دلم پیش دلش گیره

جایی را من سراغ دارم که دل آروم نمی گیره

با این که این گل نازم اسیر خاک تقدیره

دلم از سینه ی سرخش سراغ عشقو میگیره

براش چند قطره ی بارون ، همش سیلاب و دریا بود

تن سرخش زیر بارون مثل مخمل چه زیبا بود

اگه فهمیدی رازشو تو چشماش یا اینکه از دل همیشه تنهاش

بدون گل دلش یه جایی گیره اگر باشی پیشش آروم می گیره

مبادا تو دیگه تنهاش بذاری تک و تنها تو این دنیاش بزاری

دل مسافری که باز دوباره هوای دیدن گلش رو داره

لینک این مطلب 2:33 PM| | نویسنده: مریم

|نظرات [32]

شنبه 18 شهریور ماه سال 1385

چشمان تو

عشق را تنپوش جانم می کنی

چتری از گل سایه بانم می کنی

ای صدای عشق در جان وتنم

ان سکوت ساکت وتنها منم

من پر از اندوه چشمان توام

اشنایی دل پریشان توام

اتش عشق تو در جان من است

عاشقی معنای ایمان من است

کی به ارامی صدایم می کنی

از غم دوری رهایم می کنی

ای که در عشق و صداقت نو بری

کی مرا با خود از اینجا می بری

لینک این مطلب 6:13 PM| | نویسنده: مریم

|نظرات [21]

چهارشنبه 8 شهریور ماه سال 1385

فرصت

یه پنجره با یه قفس ، یه حنجره بی هم نفس

سهم من از بودن تو ، یه خاطره است همین و بس

تو این مثلث غریب ، ستاره ها رو خط زدم

دارم به آخر می رسم ، از اونور شب اومدم

یه شب که مثل مرثیه ، خیمه زده رو باورم

میخوام تو این سکوت تلخ ، صداتو از یاد ببرم

بزار کوله بارم روشونه شب بزارم

باید که از اینجا برم ، فرصت موندن ندارم

داغ ترانه تو دلم ، شوق رسیدن تو تنم

تو حجم سرد این قفس ، منتظر پر زدنم

من از تبار غربتم ، از آرزو های محال

قصه ما تموم شده ، با یه علامت سوال

بزار کوله بارم روشونه شب بزارم

باید که از اینجا برم ، فرصت موندن ندارم

لینک این مطلب 6:31 PM| | نویسنده: مریم

|نظرات [21]